Kærar þakkir fyrir hamingjuóskirnar með útskriftina! Þær glöddu mig mikið. Þessi fyrsta vika mín sem bakkalárus artium hefur verið mjög sérstök svo ekki sé meira sagt. Fyrr í vikunni fékk ég nefnilega endanlega staðfestingu á því að hér í France þykir Rástan skrýtin skrúfa á margan hátt. Frönskuhópurinn minn sem samanstendur af hressu fólki frá Póllandi, Taílandi, Ísrael, Indlandi, Makkedóníu auk Jasons frá Bandaríkjunum/Ástralíu er nú farinn að mingla aðeins og spjalla saman. Það var einmitt í slíkum umræðum sem mér tókst að sannfæra fólkið um það að ég væri frá ÍSLANDI en ekki ÍRLANDI. Þegar það var afgreitt og Rástan búin að tilgreina nákvæmlega hvar á landakortinu Ísland er, barst talið að umræðuefninu menntun og störf. Rástan gat því stolt greint hópnum frá því að hún væri núna með BA í guðfræði. Var fólkið furðu lostið að heyra að ,,hámenntuð" Rástan hefði ákveðið að gerast au pair hér í París. Ennfremur velti hópurinn því mikið fyrir sér hvað planið væri með mitt BA próf. Það gat ég nú sossum ekki sagt þeim enda framtíðin ekki alveg ljós ennþá.

Hópur: Er planið að verða prestur?
Rástan: Nei, allavegana ekki í bili.
Hópur: Hvað þá??? Ætlarðu að verða NUNNA???
Rástan:

I kid you not! Rástan var actually spurð að því hvort hún ætlaði að verða nunna. Þegar ég svo neitaði þeim starfsframa sem og prestinum þótti ég frekar furðuleg. Ég er rétt svo að ná mér núna eftir sjokkið með nunnuspurninguna. En ég get sem sagt fullvissað ykkur hin um það að ég ætla ekki að verða nunna

Á morgun heldur Rástan svo til Azureyjanna og hlakkar hún mikið til. Það verður fínt að fá smá frí frá au pair störfunum. Rástan hefur nefnilega kynnst áhættuþáttum starfsins vel í þessari viku... Allt byrjaði þetta með því að Goggi litli glókollur ákvað að sýna mér verklega að fjórar tennur eru til margs nýtilegar. Ái!!! Hann lét ekki þar við sitja heldur vökvaði mig OG skiptiborðið duglega TVISVAR sinnum sama daginn! En þá er ekki allt búið því að Klemma greindist með lús í síðustu viku. Lús er einn af áhættuþáttum þess að vera leikskólabarn og í sjálfu sér ekkert mikið mál með góðu lúsasjampói. En Rástan hefur auðugt ímyndunarafl og hefur verið á iði/klæjað alla þessa viku. Þegar hún svo var búin að sannfæra sjálfa sig um það að hún væri bæði komin með lús og njálg, fékk hún þá snilldarhugmynd að strauja niður í apótek í gær og gera eitthvað í málunum. Það myndaðist góður radíus í kringum mig þegar ég þrumaði yfir apótekið að ég vildi fjárfesta í öflugu lúsasjampói og fá upplýsingar um einkenni njálgs Lyfjafræðingnum tókst að sannfæra mig um það að ég væri mjög líklega ekki með njálg og seldi mér þar að auki eitursterk lúsasjampó auk lúsakambs. Og nú sit ég hér inn á herbergi og stinka eins og salmíakslakkrís. Ég vona innilega að það hafi orðið fjöldamorð í hausnum á mér, hafi einhverjar trítlur verið til staðar Salmíakslyktin er þó fín tilbreyting frá hvítlaukslyktinni en Rástan hefur tekið upp á því til að bragðbæta baunirnar að setja soldinn hvítlauk saman við þær...

Jemin eini! Rástan þarf greinilega að hafa varann á, í samskiptum sínum við heimamenn. Sem betur fer hefur mér liðið afskaplega vel hérna og ekki fundið fyrir neinu í stíl við þetta: http://www.mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1230496 so far Sjö, níu, þrettán!

Voila! Komnar myndir

Í dag hefur verið algjör letidagur hjá Rástunni. Það er líka alveg nauðsynlegt svona inn á milli. En hún ákvað nú samt að viðra sig rétt aðeins og dreif sig út í göngutúr. Í göngutúrnum gekk Rástan fram hjá töskubúð með skemmtilegt úrval og ,,neyddist" því að sjálfsögðu til að kanna varninginn nánar. En hvaða tösku haldið þið að Rástan hafi straujað að þarna í töskubúðinni?? Jú, jú að sjálfsögðu designers made voða fancy handtösku sem Rástan var reyndar fljót að skila tilbaka þegar hún heyrði verðið....! Ég vissi það sossum alveg fyrir að ég er með dýran smekk. Það kom nefnilega greinilega í ljós í Kína þegar allt sem ég keypti þar var ,,Gucci". Gucci girl væri því líklega réttnefni á Rástunni. En það er allt í fínu að vera Gucci girl í Kína en alls ekki hér í France

Annars langar Rástuna til að óska sér og öllum hinum 379 kandídötunum sem útskrifuðust frá Háskóla Íslands í dag til hamingju með þennan áfanga. Alveg finnst mér ótrúlegt að ég hafi nú lokið háskólanámi Allavegana í bili. Því að þrátt fyrir að áframhaldandi háskólanám sé ekki á planinu í bili, er aldrei að vita hvað verður seinna. Þessum stóra áfanga ætlar Rástan svo að fagna veglega í kvöld með því að horfa á DVD og hreyfa mig sem minnst í sófanum mínum. Þið hin, have fun tonight

Í dag varð Rástan stoltur eigandi flugfarseðla til Azureyjanna og ég segi stoltur eigandi vegna þess að það er persónulegt afrek Rástunnar að hafa tekist að panta flugmiða í gegnum franska ferðaskrifstofu á netinu Heimasíðan var sem sagt öll á frönsku og Rástan neitar því ekkert að allt ferlið tók mjöööööööööög langan tíma því að orðabókin/orðabækurnar voru við hendina til þess að fletta upp öllum vafaatriðum. Þar að auki studdist Rástan einnig við seðil með franska heimilisfanginu mínu, svona til að hafa þetta allt saman bulletproof Reyndar ákvað Rástan að afþakka það góða tilboð að fá farseðilinn sendan í pósti, taldi það ekki ráðlegt miðað við vinsældir mínar á pósthúsinu.... Í staðinn dáist Rástan að e-mailinu sem staðfestir flugmiðann og getur varla trúað því að hún sé loksins á leiðinni til Azureyjanna. Það hefur staðið til lengi að fara og heimsækja Katrine vinkonu en alltaf verið eitthvað vesen. Eins gott að það verði ekkert vesen í þetta skiptið því Rástan ákvað að sleppa forfallatryggingunni.... Allavegana þið megið byrja að öfunda mig af vikufríi í sól og sælu

Já, haldiði ekki að Rástunni hafi tekist upp á eigin spýtur að finna sér nýtt heimasíðusvæði og setja það sjálf upp. Sú ákvörðun að dömpa blogdrive var reyndar tekin í samráði við tækniráðgjafann minn, því þegar Rástan var í einkatíma í hvernig ætti að setja myndir úr nýju digital myndavélinni sinni inn á gömlu heimasíðuna kom í ljós að blogdrivið hafði engan áhuga á því að vera samvinnuþýtt og leyfa Rástunni að skreyta sig með Parísarmyndunum. Þannig að blogdrivið er búið að vera. Rest in peace eins og það heitir! En www.rastan.bloggar.is er komin til að vera held ég barasta.

Allt gott að frétta af Rástunni héðan frá París. Nýjustu fréttir eru þær að Rástan fékk allt í einu brainwave og ákvað að athuga hvort tæknibyltingin þráðlaust net hefði rutt sér til rúms hér í París. Kom í ljós að nágranni minn er mjög tæknisinnaður og er með þetta fína þráðlausa net sem Rástan surfar núna á af mikilli gleði. Svo mikil er gleðin að Rástan hefur hreinlega ekki gefið sér tíma til að koma ferðasögunni frá London inn á netið, hvað þá frekari fréttum. Í stuttu máli var London algjört æði og ofsalega gaman að hitta þær Auði Möggu og Helgu. Við komuna til London tók hún Auður Magga á móti mér og við drifum okkur á næsta steakhouse. Já, Rástuna langaði alveg ofsalega í góða steik og ekkert baunavesen!!! Eftir það röltum við um miðbæinn og ákváðum síðan að fara á Camden Town Market sem reyndist vera mjög góð ákvörðun, llitríkur og skemmtilegur markaður. Rástan skemmti sér prýðilega þar og fjárfesti í þessum fína kúrufélaga, frosknum Alicia eins og Klemma kallar hana. Alicia hefur þó minnst kúrt hjá mér eftir heimkomuna til Parísar því þau Klemma og Goggi hreinlega elska hana  Við Helga röltum líka í rólegheitunum um bæinn á sunnudeginum, lékum við barnið í sjálfum okkur með viðkomu í humangous dótabúð og skelltum okkur síðan á Oxford Street. Eina missonið þar var að finna bókabúð til að finna meira lesefni fyrir mig. Rástan hélt reyndar að bókabúðir væru á hverju strái í London en þegar við seint og síðar meir fundum loksins bókabúð, var það til þess eins að komast að því að þeir seldu sko EKKI Mills and Boons enskar ástarsögur! Rástan neyddist því til að þroskast um mörg ár á stuttum tíma og finna sér alvöru bókmenntir. Með góðri hjálp Helgu fann Rástan sér þessar líka fínu bækur sem komu skemmtilega á óvart. 

Frönskunámið gengur ágætlega, mjakast reyndar áfram á hraða snigilsins. Á mánudaginn var komið að því að læra tölurnar. Við það tækifæri fékk bekkurinn dáldið sjokk þegar Rástan yngdi sjálfan sig upp um 22 ár og sagðist eiga 5 börn en mér skilst að þetta séu algeng byrjendamistök

Með Lonely Plantet undir hendinni sightseeingast Rástan núna um París af miklum krafti. Í síðustu viku var komið að Museum D´Orsay sem er glæsilegt listaverkasafn. Óli frændi sagði að þetta safn væri prýðis upphitun fyrir Louvre. Rástan fékk reyndar vægt sjokk við komuna á safnið sem reyndist vera á fimm hæðum. Hvernig verður þá Louvre??? Engin guiduð leiðsögn var í boði á þeim tíma sem Rástan var á svæðinu. Þess í stað var mér bent á svona audio túr, þó væri sá mínus að einungis lítill hluti safnsins væri lýst í audio túrnum eða um 500 verkum! Rástunni fannst 500 verk vera feikimeira en nóg fyrir einn dag og frekar erfitt að komast af því hvað væri mikilvægt og hvað ekki. Því slóst Rástan í hóp japanskra ferðamanna sem voru með sinn eiginn guide. Guidinn straujaði nefnilega beint að því mikilvægasta og var ekkert að eyða tímanum í óþarfa smáatriði. Meðan hún svo útskýrði verkin á japönsku, hlustaði Rástan á ,,líflega" frásögn audio guidsins. Í myndaalbúminu má sjá mynd af japanska hópnum mínum Í dag var planið svo að fara í Louvre en Rástan var bara alls ekki í safnafíling þannig að hún rölti bara á Champs Elysse og skoðaði í búðarglugga.

Hvernig var föstudagurinn 13. október hjá ykkur? Minn var nefnilega frekar skrautlegur.... Allt saman byrjaði þetta eldsnemma um morguninn þegar Rástan komst að því að iðnaðarmönnum er bara ekki treystandi, hvar sem þeir eru í heiminum! Á fimmtudeginum komu menn með efnivið í fataskáp. Rástan bjóst við þeim um 9 leytið en tveimur og hálfum tíma síðar komu þeir loksins. Föstudaginn 13. átti svo að koma smiður til að setja skápinn saman og aftur var mér sagt að búast við honum um 9 leytið. Rástan var því ekkert að stressa sig miðað við félagana sem komu með efniviðinn. Hún hrökk því harkalega við þegar dyrabjöllunni var hringt klukkan 7:45 á föstudeginum. Og hvar var Rástan ykkar stödd þá??? Jú, Rástan var einmitt steinsofandi í rúminu sínu! Ekki gott start á deginum. Og ekki skánaði hann þegar Rástan dreif sig á pósthúsið til að eltast við póstinn sinn. Forsaga málsins er sú að Rástan bað pabba sinn um að senda sér meira lesefni í formi danskrar spennusögu og hennar ástkæra Hestatímarits. Eitthvað var Rástan þó vönkuð þegar kom að því að segja rétta adressu og taldi því föður sínum trú um að hún byggi á 112 Rue du Chateau en ekki 118 Rue du Chateau eins raunin er. Allt annað var rétt, nafnið á póstkassanum, götuheitið, svæðisnúmerið og landið. En franski pósturinn virðist vera ófær um að hugsa sjálfstætt og þegar engin Rásta var á nr. 112, þá virðist einfaldasta lausnin hafa verið að senda póstinn minn aftur heim til Íslands  Starfsfólkið á pósthúsinu var þó mjög tregt til að segja mér hvar pósturinn minn gæti verið staddur. Ég er sannfærð um að það hefur haldið að ég væri að eltast við heróín. Ekkert nema fíkniefni gætu útskýrt þessa ákefð mína í að fá póstinn minn!!! Það var ekki fyrr en ég tók Gogga litla glókoll með mér (til að sýna virðulega status minn sem au pair!) og 3 orðabækur að mér tókst að draga upp úr þeim að Hestatímaritið mitt væri á leiðinni aftur heim til Íslands. Búhú  Rástan hefur að sjálfsögðu líka verið í sambandið við íslenska póstinn og þar á bæ telja menn hugsanlegt að endursendi pósturinn komist loksins til pabba eftir svona mánuð!!! Fyrst þarf að bíða eftir póstinum frá France, síðan þarf að flokka hann, þar á eftir fara bréfin í Tapað/fundið deildina sem síðan þarf að finna sendandann, svo fara umslögin í venjulega flokkun og þar frameftir götunum....! Ótrúlegur seinagangur alveg hreint!

Long time no see! Rástan er ekki enn dáin úr fráhvarfseinkennum eftir netinu. Hún dansaði þó húlladans út um alla íbúð daginn sem síminn minn kom! Af mér er allt gott að frétta, París er æði, veðrið er gott og mér finnst alveg stórskemmtilegt að vera ,,oj barasta" stúlkan þeirra Gogga og Klemmu eins og ég kýs að kalla litlu krílin. Þau Goggi og Klemma hafa verið algjörir englar meðan Rástan hefur verið að komast inn í daglegu rútínuna. A day in my life hljómar núna svona: Við Goggi vöknum ,,hress og kát" klukkan 7 am og dúllum okkur fram að hádegi með smá síestupásu. Um hádegi dregur Rástan fram pottana og pönnurnar og Jamie Oliver taktana því aðalmáltíðin er í hádeginu. Mér finnst reyndar enn frekar skrýtið að elda mér steikur í hádeginu en það venst. Erfiðara var þó að venjast því að vera komin til lands baunanna. Rástan hélt nefnilega að hún hefði yfirgefið land bauna og gulróta þegar hún fór frá DK síðasta vor. Nei, nei Frakkar eru ennþá hrifnari af hvers kyns baunum en Danir nokkurn tímann. Þið hefðuð átt að sjá svipinn á Rástunni þegar húsfreyjan bauð mér upp á lífrænt ræktaðar grænar baunir sem aðalrétt í einu hádeginu.....

Eftir hádegismatinn höldum við Goggi áfram að dunda okkur og safna kröftum fyrir átökin sem framundan eru. Klukkan 16:25 stundvíslega sláumst við nefnilega í hóp forelda 1500 barna sem eru með Klemmu í leikskóla. Frá klukkan 16:15-16:30 eiga allir þessir foreldrar að ná í afkvæmin sín. Rástan verður að segja að það getur verið algjör sirkus. Eftir að hafa trampað á ansi mörgum tám og sagt ,,pardon" 1500 sinnum er komið að Mary Poppins fílingnum. Þá förum við Goggi og Klemma í einhvern af lystigörðunum sem eru hérna í hverfinu, vinsælustu garðarnir eru með tjörn og öndum annars vegar og róló hins vegar. Ég get svo svarið það að mig vantar bara regnhlífina og hattinn til að vera Mary Poppins personified

Frönskunám Rástunnar hófst formlega í þessari viku. Þóttist hún vera pottþétt á því að hafa skráð sig í French for foreign people og taldi þar með að kennslan færi fram á ensku. Alice, kennarinn minn, hefur eitthvað misskilið það og er þess fullviss að franskan sé mun betra tungumál fyrir kennsluna. Þetta er allavegana áskorun, segjum það þannig. Eftir tvo tíma, þar sem Rástan les um viðburðarríkt líf Paulu Nugeiras, brasilískrar framkæmdastýru, getur hún sagt þrjár setningar. Ég er í hópi með fullt af stúdentum og öðrum au pairum og síðan er það hann Jason Waters. Jason Waters er bandarískur/ástralskur og með það flókið starfsheiti að ekki reyndist unnt að þýða það. Hann sker sig allverulega úr hópnum sökum KB-bankamannstaktanna en hann mætir íklæddur jakkafötum, slipsi og lakkskóm með skjalatösku og fartölvu. Rástan finnur þó til mikillar samkenndar með honum Jason, því við tvö erum þau einu í hópnum sem liggur alltaf við köfnun, þegar röðin kemur að okkur að segja eitthvað gáfulegt á frönsku

Rástan er rétt aðeins byrjuð að sightseeingast um París. Síðustu helgi fórum við Óli frændi í Sigurbogann, Eiffelturninn, Champs Elysse og konunglegt þema þessarar skoðunarferðar var minnismerkið um Díönu prinsessu. Þessi fyrsta skoðunarferð markaðist þó mjög af hégómagirni Rástunnar en rétt fyrir brottför ákvað Rástan að hún gæti ekki látið sjá sig í París nema vera í nýjum skóm. Það voru mikil mistök því Rástan var ekki búin að vera kortér í skónum þegar hún var komin með hælsæri dauðans Sigurganga mín upp þessar 284 tröppur í Sigurboga Napóleons var því frekar haltrandi og skapið fór á suðupunktinn þegar kom í ljós að eina lyftan á svæðinu var einungis fyrir fatlaða! Ég fer ekkert ofan af því að hælsæri telst til fötlunar. Það eitt er þó víst að hér eftir fara traustu Ecco sandalarnir mínir með í allar skoðunarferðir!!!

Núna, as we speak barasta, er Rástan þó í London og leikur sér á þráðlausa netinu hjá henni Auði Möggu Kom í dag og við höfum brallað ýmislegt skemmtilegt. Á morgun er svo planið að leyfa Auði Möggu að stúdera og hitta Helgu gellu. Frekari ferðasaga er væntanleg eftir helgi sökum mikillar þreyttu. Verð þó að segja áður en Rástan kveður í bili að það er algjört æði að vera komin aftur í málaumhverfi þar sem maður skilur hvað er að gerast í kringum sig og getur jafnvel beðið um eitt glas af vatni!!!

Tà er ég komin til Parisar. Her er aedi. Fjolskyldan er indael og bornin algjor krutt. Eg sit herna i Alliance Francis og var ad kikja a fronskunamskeid. Ekki veitir af tvi ad tegar mer tekst ekki ad gera mig skiljanlega a fronsku ( tessi 3 ord sem eg kann) eda islensku ta grip eg til donsku merkilegt nok! Eg er alveg a tvi ad Frakkar kunni donsku. Annars hef eg tad fint, einu minusarnir eru teir ad eg gleymdi simanum minum heima og er tvi ekki i simsambandi, her er ekkert sjonvarp og verst af ollu ad Internetid er ekki vaentanlegt heim fyrr en eftir 3 vikur..... Eg held eg verdi dain by then.... Tad tisti hins vegar i foreldrum minum sem finnst frabaert ad eg se komin back to the stoneage og geti ekki treyst a annan felagsskap en minn eigin eda ensku astarbokanna i pasum. Mamma sagdi reyndar ordrett ad ta gaeti eg farid ad gera eitthvad skynsamlegt vid timann i stad tess ad eyda morgum klukkutimum i adra eins vitleysu og internet og sjonvarp....

Laet tetta duga i bili. 3 vikur i Internetid! 

Au revoir

Núna er ég loksins búin að setja síðasta punktinn í ritgerðina mína og gott betur! Ég skilaði henni í gær! Þetta er yndislegt tilfinning að skila ritgerðum, svipað og þegar maður klárar próf nema ennþá betri. Ég var svo glöð í gær að það var eins og ég hefði fengið of mikið af einhverjum pillum. Ég bókstaflega sveif um í sæluvímu. Í dag er hins vegar allt annað upp á teningnum, ég sit hérna geispandi niður í vinnu og veit varla hvað ég heiti. Eins er ég sannfærð um að eftir vinnu sé ég á leiðinni upp á Hlöðu að grúska í helgisiðum Gyðinga, trúi varla að ég sé búin að skila ritgerðinni minni og geti brátt kallað mig "bachelorette" 

En nú er kominn tími til að tala um eitthvað annað en ritgerðir og ritgerðarskriftamyglu. Telst til að ég hafi nefnt ritgerðina í annarri hverri færslu síðan í nóvember, believe it or not! Nei, nú eru það ævintýrin sem taka við Næsta laugardag (eldsnemma of course) á Rástan flugmiða til Parísar. Þar mun ég drekka rauðvín og borða osta milli þess sem ég verð í stífum gönguæfingum með nafna Gregory 3. sem var páfi hérna í den. Í pásum frá gönguæfingunum stefnir Gregory að því að vera leiðsögumaður minn í París og Effelturninn, Louvre og ýmislegt fleira er á planinu hjá okkur. Mér skilst reyndar að Gregory sé enn ekki farinn að tala og því ætlar Rástan að skella sér í frönsku í kvöldskóla. Eins eru í ráðgerð fleiri ferðalög og kannski þetta haust gæti kallast stórborgarflakk Rástunnar 2006

Næsta færsla verður frá París

ParísarRástan